Styl angielski - tango
Protoplastów tanga szukać należy wśród niewolników afrykańskich, którzy przywozili swe tańce, pieśni i rytmy na Antyle i do Ameryki Południowej od zarania kolonizacji w połowie XVI wieku, przez cały czas trwania handlu. Badania pochodzenia tanga dowodzą, że wywodzi ono swą nazwę od "tangano", tańca niewolników afrykańskich. Dalsze rozprzestrzenianie się tego tańca przypisuje się Murzyną przesiedlonym z Kuby i Haiti do Argentyny w okolice Rio de la Plata, którzy mieli zwyczaj tańczyć na ulicach. Kształtowanie tanga trwało wieki. Miało ono złą sławę i stanowiło długi czas "tabu" dla wyższych i średnich warstw społecznych. Trwało to tak długo, dopóki pod naporem atrakcyjności, popularności i niesłychanej żywotności tanga zdecydowano się wysłać je na edukację salonową do Paryża. Wtedy tańczono ten taniec na ulicach, w tawernach, salach tanecznych, restauracjach, hotelach i salonach.
Do Europy przybyło jako taniec latynoamerykański, jednakże z powodu bliskości partnerów zaliczany jest do tańców standardowych. Historia dowodzi, że pochodzenie swe zawdzięcza nie jednej rasie i krajowi. Kształtowanie trwało długi czas a nasycały je elementy tańców niewolników afrykańskich. W Europie tango zatańczono po raz pierwszy 1907 roku.
|
